Pięciobój nowoczesny
Pięciobój nowoczesny to dyscyplina sportowa, od 1912 roku, czyli od igrzysk w Sztokholmie znajdująca się w programie olimpijskim. Pięciobój nowoczesny łączy różne dyscypliny. W celu kształtowania wszechstronności zawodnika stosuje się tzw. trening przekrojowy. Sport ten opracował twórca nowożytnego ruchu olimpijskiego Pierre de Coubertin. Na wzór pięcioboju starożytnego miał stanowić połączenie niezbędnych umiejętności żołnierskich. Dyscyplina zyskała szczególną popularność w Szwecji. Szwedzi wprowadzili ten sport na igrzyska, reprezentant Szwecji Gosta Lilliehook został pierwszym mistrzem olimpijskim. Aż do lat 60tych reprezentanci Szwecji dominowali w imprezach światowych.
Od 1912 roku na igrzyskach olimpijskich rozgrywane są indywidualne zawody mężczyzn. W latach 1952-1992 rozgrywano także zawody drużynowe, a od 2000 roku o indywidualne medale walczą kobiety. Od 1949 roku odbywają się ponadto co roku mistrzostwa świata, gdzie obok rywalizacji indywidualnej i drużynowej medale przyznawane są w konkurencji sztafet.
