Emirates Cup to mini turniej piłkarski, odbywający się od 2007 roku. Nazwa wzięła się od stadionu, na którym rozgrywane są mecze – Emirates Stadium.

W turnieju biorą udział 4 drużyny, każda z nich rozgrywa 2 mecze. Za zwycięstwo drużyna otrzymuje 3 pkt, za remis 1 pkt, a za porażkę 0 pkt. Dodatkowo każdy zespół otrzymuje po meczu tyle punktów, ile bramek zdobędzie.

Podczas pierwszej edycji pucharu, zwycięstwo odniosła drużyna Arsenalu Londyn. W drugiej odsłonie udział wzięły Real Madryt, Hamburger SV, Juventus i Arsenal Londyn. Zwyciężyła drużyna Hamburger SV, jednak prawdziwym zwycięzcą okazał się Jack Wilshere, który dobrą grą w trakcie turnieju wywalczył sobie miejsce w kadrze Arsenalu na sezon 2008/2009.

Eccellenza to szósty poziom rozgrywek piłki nożnej mężczyzn we Włoszech. Eccellenza jest ligą całkowicie amatorską i jest rozgrywana na poziomie regionalnym. W sezonie 2007/2008 Eccellenza skupia 474 zespoły podzielone na 28 grup.

Każdy z dwudziestu regionów Włoch posiada w Eccellenza co najmniej jedną grupę rozgrywkową. Wyjątkiem są regiony Piemont i Valle d’Aosta, które dzielą ze sobą 2 grupy. Kilka regionów posiada samodzielnie po dwie grupy, jedynym regionem z trzema grupami w Eccellenza jest Lombardia.

Do Serie D uzyskuje awans 36 zespołów, które zastępują w kolejnym sezonie drużyny zdegradowane z tego szczebla rozgrywek: 28 zwycięzców grup, 7 zwycięzców play-off, zwycięzca Amatorskiego Pucharu Włoch.

Copa Libertadores, czyli Puchar Wyzwolicieli, to międzynarodowe rozgrywki klubowe pomiędzy najlepszymi klubami piłkarskimi Ameryki Południowej. Rozgrywki odbywają się co roku. W ostatnich latach do rozgrywek włączyły się czołowe kluby z Meksyku.
W pierwszych latach rozgrywek do walki o puchar były dopuszczane kluby, które zdobyły mistrzostwo swojego kraju, jednak od pewnego czasu dopuszcza się również zespoły wicemistrzowskie, a w roku 2004 do rozgrywek przystąpiło 36 zespołów:

5 z Brazylii i Argentyny
3 z Urugwaju, Chile, Kolumbii, Paragwaju, Peru, Ekwadoru, Boliwii
2 z Wenezueli i Meksyku
poprzedni mistrz

Zawody są dostosowywane do większości zawodów odbywających się na całym świecie. Zespoły są podzielone na grupy, z których awansują po dwie drużyny, które grają systemem pucharowym. Jest to odpowiednik europejskiej Ligi Mistrzów.
Pierwsze rozgrywki odbyły się w roku 1960 i zwyciężyła w nich drużyna Club Atlético Peñarol z Urugwaju. Najwięcej zwycięstw odniosła drużyna Club Atlético Independiente z Argentyny – wygrała 7 razy (w tym 4 razy z rzędu w latach 1972-1975).

Piłkarski Superpuchar UEFA (UEFA Super Cup) mecz odbywający się już po zakończeniu rozgrywek Ligi Mistrzów oraz Ligi Europy. Biorą w nim udział zwycięzcy tych rozgrywek. Spotkanie pomiędzy nimi ma w założeniu wyłonienie najlepszego piłkarskiego klubu w Europie.

Historia Superpucharu sięga 1972. Pierwsze trofeum ufundowała redakcja holenderskiego pisma „De Telegraaf” z inicjatywy dziennikarza Antona Witkampa. Początkowo o zdobyciu Superpucharu decydował dwumecz pomiędzy triumfatorem Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych (późniejszej Ligi Mistrzów) i triumfatorem Pucharu Zdobywców Pucharów. Od 1998 rozgrywany jest jeden mecz finałowy, na stadionie w Monako (Stade Louis II). Po likwidacji Pucharu Zdobywców Pucharów (ostatnia edycja 1998/99) drugim finalistą został zespół zwycięzców Pucharu UEFA, a później Ligi Europy UEFA. Co ciekawe, jeszcze nigdy o zwycięstwie w Superpucharze Europy nie decydowały rzuty karne.

W rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów brały udział drużyny które w swoich krajach zdobyły puchar kraju. PZP rozgrywany pod patronatem UEFA organizowany był w latach 1961-1999. Gdy rozwiązano Puchar Zdobywców Pucharów zwycięzcy pucharu danego kraju zaczęli startować w rozgrywkach Puchar UEFA.

W meczach finałowych brało udział 55 drużyn klubowych z 17 państw.

Najwięcej triumfów w PZP (1961-1999)

4 – FC Barcelona
2 – Dynamo Kijów, RSC Anderlecht, A.C. Milan, Chelsea F.C.
1 – ACF Fiorentina, Atlético Madryt, Tottenham Hotspur, Sporting CP, West Ham United, Borussia Dortmund, Bayern Monachium, Slovan Bratysława, Manchester City, Manchester United, Glasgow Rangers, 1. FC Magdeburg, Hamburger SV, Valencia CF, Dinamo Tbilisi, Aberdeen FC, Juventus F.C., Everton F.C., Ajax Amsterdam, KV Mechelen, Sampdoria Genua, Werder Brema, AC Parma, Arsenal F.C., Real Saragossa, Paris Saint-Germain, Lazio Rzym.

GKS GieKSa Katowice SA to polski klub sportowy, przedsiębiorstwo z Katowic. Uczestnik I ligi piłki nożnej, drużyna rezerwowa – GKS II Katowice gra w lidze okręgowej. Dawniej znany pod nazwą Górniczy Klub Sportowy Katowice .

W dniu 29 czerwca 2010 r. GKS GieKSa Katowice SA została członkiem Polskiego Związku Piłki Nożnej.
Sukcesy Katowic
Krajowe:

Wicemistrzostwo Polski (4x) – 1987/88, 1988/89, 1991/92, 1993/94
III miejsce w turnieju o Mistrzostwo Polski (4x) – 1986/87, 1989/90, 1994/95, 2002/03
Puchar Polski (3x) – 1985/86, 1990/91, 1992/93
Finał Pucharu Polski (5x) – 1984/85, 1986/87, 1989/90, 1994/95, 1996/97
Superpuchar Polski (2x) – 1991, 1995

Międzynarodowe:

1/8 finału Pucharu Zdobywców Pucharów (2x) – 1986/87, 1991/92
1/8 finału Pucharu UEFA (1x) – 1994/95

Copa CONMEBOL to piłkarskie rozgrywki klubowe w Ameryce Południowej, rozgrywane w latach 1992-1999.

Puchar miał być odpowiednikiem europejskiego Pucharu UEFA. W turnieju brały udział z każdego kraju te drużyny, którym nie udało się zakwalifikować do Copa Libertadores. Pod koniec turniej nie był już brany zbyt poważnie, a wiele zespołów wystawiało rezerwowe składy, szczególnie w pierwszych rundach. W ramach reformy Copa Libertadores, który miał być rozszerzony do 32 drużyn rozgrywanie pucharu CONMEBOL miało być zakończone w roku 2000. W 1999 rozegrana została ostatnia edycja. Następcami Copa CONMEBOL i rozgrywanego równolegle Supercopa Sudamericana stały się turnieje Copa Mercosur oraz konkurencyjny do niego Copa Merconorte, wkrótce połączone w jeden puchar – Copa Sudamericana, który obecnie, tak jak w Europie Puchar UEFA pełni rolę drugiego pod względem ważności turnieju klubowego w Ameryce Południowej.

Puchar Polski w piłce nożnej mężczyzn to cykliczne rozgrywki piłkarskie, organizowane corocznie (co sezon) przez Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN) dla polskich męskich drużyn klubowych (zarówno amatorskich, jak i profesjonalnych). Najbardziej prestiżowe i masowe (ale nie najstarsze – zobacz: Puchar Żeleńskiego) ze wszystkich rozgrywek pucharowych prowadzonych kiedykolwiek w kraju – z racji liczby uczestniczących w nim zespołów – potocznie nazywane „Pucharem tysiąca drużyn”.

21 września 2007 została podpisana trzyletnia umowa sponsoringowa, pomiędzy PZPN, a firmą Remes, na mocy której PP – po raz pierwszy w swej historii – zyskał tytularnego sponsora.

29 czerwca 2010 roku w Warszawie podpisano umowę pomiędzy Jerónimo Martins, a PZPN na mocy której do 31 lipca 2014 roku Biedronka będzie oficjalnym sponsorem Pucharu Polski.

Górnik Zabrze to polski klub sportowy, założony 14 grudnia 1948 roku w Zabrzu, 14-krotny mistrz Polski, 6-krotny zdobywca Pucharu Polski. Aktualnie klub zajmuje 4 miejsce w tabeli wszech czasów Ekstraklasy.

Drużyna, której trzon stanowią piłkarze wywodzący się z Górnego Śląska, plasuje się w połowie tabeli, lecz kolejne zawirowania stawiają Górnik na skraju krawędzi, czego wynikiem są nieustanne boje przed uniknięciem relegacji. Gdy klub odzyskał organizacyjną i finansową stabilizację, zamiast dołączyć do ligowych potentatów, zanotował najgorszy od lat wynik sportowy, doświadczając drugiego w historii spadku z najwyższej klasy rozgrywkowej.
Sukcesy krajowe

Mistrzostwa Polski:
1. miejsce (14): 1957, 1959, 1961, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1965/66, 1966/67, 1970/71,1971/72, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1987/88.
Puchar Polski:
Zdobywca (6): 1964/65, 1967/68, 1968/69, 1969/70, 1970/71, 1971/72.
Finalista (7): 1955/56, 1956/57, 1961/62, 1965/66, 1985/86, 1991/92, 2000/01.
Puchar Ligi:
Zdobywca (1) 1978 (nieoficjalny).
Superpuchar Polski:
Zdobywca (1): 1988.
Finalista (1): 1987.

Antoni Krzysztof Piechniczek to polski trener piłkarski, szkoleniowiec reprezentacji Polski, polityk, senator VII kadencji, od 2008 wiceprezes zarządu PZPN.

Syn Emila i Magdaleny Piechniczków. Karierę piłkarską zaczynał w Zrywie Chorzów, następnie grał w Naprzodzie Lipiny (1960–1961), Legii Warszawa (1961–1965), Ruchu Chorzów (1965–1972) i francuskim Chateauroux (1972–1973). W 1964 zdobył z Legią Puchar Polski, a w 1968 Mistrzostwo Polski z Ruchem. Rozegrał trzy mecze w reprezentacji Polski (1967–1969). Grał w pomocy i na prawej obronie.

Ukończył studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Jako trener pracował w BKS Bielsko-Biała, Odrze Opole, Ruchu Chorzów, Górniku Zabrze oraz w klubach zagranicznych: Al-Rayyan Ad-Dauha w Katarze, Al-Shabbab, Al-Whda i Al-Nasr w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz Esperance Tunis w Tunezji. W 1987 zdobył Mistrzostwo Polski z Górnikiem Zabrze.